aboleo

E Victionario

Aboleo

Index

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

aboleo, abolere, abolevi, abolitum

[+/-] Notatio

ab + *oleo, quod significat aut “alescere, increscere”, a radice prisca Indoeuropaea *ol-eyo-, forma causativa ab *al- “alere, alescere”; aut “caedere” a lingua prisca Indoeuropaea *elH₃-: confer vocem Palaeograecam ὄλλυμι (ollymi, caedo; -λλ- a *-ln-).

Propterea aut √ “retardo augmen” aut √ “occido”.

[+/-] Verbum transitivum

ăbŏl|ĕō, -ēre, -ēvī vel -ŭī, -ĭtum

  1. Destruere, delere.
  2. Terminare, finire.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens ăbŏl-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ăbŏleō ăbŏlēmus I. ăbŏleor ăbŏlēmur
II. ăbŏlēs ăbŏlētis II. ăbŏlēris ăbŏlēminī
III. ăbŏlet ăbŏlent III. ăbŏlētur ăbŏlentur
Imperativus
act. ăbŏlē ăbŏlēte pass. ăbŏlēre ăbŏlēminī
Imperativus futurus
II. ăbŏlētō ăbŏlētōte II. ăbŏlētor
III. ăbŏlētō ăbŏlentō III. ăbŏlētor ăbŏlentor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ăbŏleam ăbŏleāmus I. ăbŏlear ăbŏleāmur
II. ăbŏleās ăbŏleātis II. ăbŏleāris ăbŏleāminī
III. ăbŏleat ăbŏleant III. ăbŏleātur ăbŏleantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ăbŏlēbam ăbŏlēbāmus I. ăbŏlēbar ăbŏlēbāmur
II. ăbŏlēbās ăbŏlēbātis II. ăbŏlēbāris ăbŏlēbāminī
III. ăbŏlēbat ăbŏlēbant III. ăbŏlēbātur ăbŏlēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ăbŏlērem ăbŏlērēmus I. ăbŏlērer ăbŏlērēmur
II. ăbŏlērēs ăbŏlērētis II. ăbŏlērēris ăbŏlērēminī
III. ăbŏlēret ăbŏlērent III. ăbŏlērētur ăbŏlērentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. ăbŏlēbō ăbŏlēbimus I. ăbŏlēbor ăbŏlēbimur
II. ăbŏlēbis ăbŏlēbitis II. ăbŏlēberis ăbŏlēbiminī
III. ăbŏlēbit ăbŏlēbunt III. ăbŏlēbitur ăbŏlēbuntur
Radix perfecta ăbŏlēv-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ăbŏlēvī ăbŏlēvimus
II. ăbŏlēvistī ăbŏlēvistis
III. ăbŏlēvit ăbŏlēvērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ăbŏlēverim ăbŏlēverīmus
II. ăbŏlēverīs ăbŏlēverītis
III. ăbŏlēverit ăbŏlēverint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. ăbŏlēveram ăbŏlēverāmus
II. ăbŏlēverās ăbŏlēverātis
III. ăbŏlēverāt ăbŏlēverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. ăbŏlēvissem ăbŏlēvissēmus
II. ăbŏlēvissēs ăbŏlēvissētis
III. ăbŏlēvisset ăbŏlēvissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. ăbŏlēverō ăbŏlēverimus
II. ăbŏlēveris ăbŏlēveritis
III. ăbŏlēverit ăbŏlēverint
Infinitivi
act. pass.
praes. ăbŏlēre ăbŏlērī
perf. ăbŏlēvisse
Participia
praes. ăbŏlēns, -entis
perf. ăbŏlĭtus, -a, -um
fut. ăbŏlĭtūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. ăbŏlendum, -ī
adiect. ăbŏlendus, -a, -um
supina ăbŏlĭtum, ăbŏlĭtū


[+/-] Dictiones derivatae


[+/-] Translationes

Anglice

abolish en

Germanice

abschaffen de

Graeca Antiqua

καταλύω (catalyō)

Hispanice

abolir es
Aliae linguae