vortam

Discretiva

vortam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vortam	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	vortō (vortere)
vortam	prima singularis	futurum	activa	indicativus	vortō (vortere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwor.tam/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vor·tam — morphologica: vort-am

Formae aliae

• vertam

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Nec mora, cum omnibus illis cibariis vasculis raptim remotis laciniis cunctis suis renudata crinibusque dissolutis ad hilarem lasciviam in speciem Veneris quae marinos fluctus subit pulchre reformata, paulisper etiam glabellum feminal rosea palmula potius obumbrans de industria quam tegens verecundia: «Proeliare» inquit «et fortiter proeliare, nec enim tibi cedam nec terga  vortam ; comminus in aspectum, si vir es, derige et grassare naviter et occide moriturus. Hodierna pugna non habet missionem.» —Metamorphoseon libri XI Apulei

Vide etiam:  → vortam (Vicicitatio)