vertisti

Discretiva

vertisti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vertistī	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	vertō (vertere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /werˈtis.tiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ver·tis·tī — morphologica: vert-isti

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354–1367 p.C.n.)

• Dolor: Me ulcisci vetitum in perpetuum dolebo.

Ratio: Forsan in perpetuum gaudebis. Quotiens putas, post inimicitias depositas, et in gratiam reditum cohorruisse aliquos, amicorum in amplexibus, cogitantes: “hunc ego perditum volui, et interdum a successu impio parum abfui? O sors optima in quam piam partem consilium crudele  vertisti !” —De remediis utriusque fortune Petrarcae

Vide etiam:  → vertisti (Vicicitatio)