vertent

Discretiva

vertent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vertent	tertia pluralis	futurum	activa	indicativus	vertō (vertere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwer.tent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ver·tent — morphologica: vert-ent

Loci

Quintus Horatius Flaccus –65…–8

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 41-40 a.C.n.)

• accipe nunc, victus tenuis quae quantaque secum

adferat. in primis valeas bene: nam variae res

ut noceant homini credas, memor illius escae,

quae simplex olim tibi sederit. at simul assis

miscueris elixa, simul conchylia turdis,

dulcia se in bilem  vertent  stomachoque tumultum

lenta feret pitvita. vides, ut pallidus omnis

cena desurgat dubia? quin corpus onustum

hesternis vitiis animum quoque praegravat una

atque adfigit humo divinae particulam aurae. —Sermonum / Satyrarum libri II Q. Horatii Flacci

Vide etiam:  → vertent (Vicicitatio)