vertam

Discretiva

vertam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vertam	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	vertō (vertere)
vertam	prima singularis	futurum	activa	indicativus	vertō (vertere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwer.tam/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ver·tam — morphologica: vert-am

Formae aliae

• vortam (Archaist.)

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• vertit oleae ante pedes satae, vertit tiliae ad mille usus petendae, vertit populi albae etiam vitibus nuptae. adhuc parum est. «ulmum, inquit, vite dotatam habes: et huius  vertam . pabulo folia eius stringis aut deputas: aspice et tenes sidus. alia parte caelum respiciunt quam qua spectavere pridie.» —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → vertam (Vicicitatio)