vasorum

Discretiva

vasorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
vāsōrum	casus genitivus pluralis	substantivi vās
vāsōrum	casus genitivus pluralis	substantivi vāsum

Appellatio pronuntiatusque

API: /waːˈsoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vā·sō·rum — morphologica: vas-orum

Loci

Vitruvius ca. -80…-15

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

• Ita hac ratiocinatione vox a scaena uti ab centro profusa se circumagens tactuque feriens singulorum  vasorum  cava excitaverit auctam claritatem et concentu convenientem sibi consonantiam. Sin autem amplior erit magnitudo theatri, tunc altitudo dividatur in partes IIII, uti tres efficiantur regiones cellarum transverse designatae, una harmoniae, altera chromatos, tertia diatoni. Et ab imo quae erit prima, ea ex harmonia conlocetur, ita uti in minore theatro supra scriptum est. —De architectura Vitruvii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• radicibus incolae pro ligno utuntur, nec ignis tantum gratia, sed ad alia quoque utensilia  vasorum . ex ipso quidem papyro navigia texunt et e libro vela tegetesque, nec non et vestem, etiam stragula ac funes. mandunt quoque crudum decoctumque, sucum tantum devorantes. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → vasorum (Vicicitatio)