vase

Discretiva

vase dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
vāse	casus ablativus singularis	substantivi vās

API: /ˈwaːse/

Syllabificatio phonetica: vā·se — morphologica: vas-e

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

quidam omnibus Africanis ita utuntur, alii totidem Africanas velatas infundunt potius et, si maior fluctio sit, addunt acaciam fabae magnitudine. senectus anguium dysinteriae et tenesmis in stagneo  vase  decoquitur cum rosaceo vel, si in alio, cum stagno inlinitur. ius ex gallinaceis isdem medetur, sed veteris gallinacei vehementius salsum ius alvum ciet. —Naturalis historia Plinii ^[1]

saec. XIX.

Locum igitur esse, videt ut constare ex mutatione quae vicissim fit; ubi namque nunc est aqua, hic, ea exeunte ut ex  vase , rursus aer inerit; quando vero hunc ipsum locum aliquod aliud corpus occupat, hic ergo videtur esse diversum quid ab his omnibus quae ingrediuntur et mutantur; nam in quo loco nunc est aer, antea in eo aqua erat. Quare patet, locum et receptaculum esse quiddam ab utrisque diversum, in quod et ex quo sunt mutata. —Aristotelis Physica Bussemakeri ^[2]

Vide etiam: → vase (Vicicitatio)

↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXX, cap. 19, [57] — vase
↑ Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber IV, capitulum I, [3] — vase