vadus
Appearance
Latine
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈwa.dus/ (classice) - Syllabificatio phonetica: va·dus — morphologica: vad-us
Nomen adiectivum
[+/-]- Plenus vadis.
Declinatio
[+/-]| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | vadus | vada | vadum | nom. | vadī | vadae | vada |
| gen. | vadī | vadae | vadī | gen. | vadōrum | vadārum | vadōrum |
| dat. | vadō | vadae | vadō | dat. | vadīs | vadīs | vadīs |
| acc. | vadum | vadam | vadum | acc. | vadōs | vadās | vada |
| abl. | vadō | vadā | vadō | abl. | vadīs | vadīs | vadīs |
| voc. | vade | vada | vadum | voc. | vadī | vadae | vada |
Dictiones collatae
[+/-]Synonyma
[+/-]Translationes
[+/-]| Plenus vadis | dilatare ▼ |
|---|
| Plenus vadis | collabi ▲ |
|---|
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 903 — “VĂDUS, a, um, adject. (vadum) vadosus.”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — 2. vadus, a, um, seicht, Mela 2, 5, 61 (2. § 81) (tom. 2, p. 3350)