vadunt

Discretiva

vadunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vādunt	tertia pluralis	praesens	activa	indicativus	vādō (vādere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwaːdunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vā·dunt — morphologica: vad-unt

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Talibus dictis non pedibus sed totis animis latrones in eius  vadunt  sententiam. Quam meis tam magnis auribus accipiens quid aliud quam meum crastinum deflebam cadaver? —Metamorphoseon libri XI Apulei

Vide etiam:  → vadunt (Vicicitatio)