vade

Discretiva

vade dictio est in variis linguis:

• Anglice: vade
• Dacoromane: vade
• Danice: vade
• Interlingua: vade
• Norvegice: vade
• Pali: vade
• Turcice: vade

Dictiones similes

• Bohemice: vadě
• Dacoromane: vadă
• Raetice: vadè

Latine

vade

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
vade	casus ablativus singularis	substantivi vas

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwa.de/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·de — morphologica: vad-e

vāde

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vāde	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	vādō (vādere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwaːde/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vā·de — morphologica: vad-e

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quid aliud debeo quam exeuntem hortari et cum bonis ominibus emittere? “ Vade  fortiter,  vade  feliciter! Nihil dubitaveris: redderis. Non de re sed de tempore est quaestio, facis quod quandoque faciendum est. Nec rogaveris nec timueris nec te velut in aliquod malum exiturum tuleris retro: rerum natura te, quae genuit, expectat et locus melior ac tutior.” —Naturales quaestiones Senecae

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170–177 p.C.n.)

• Petebant ibi omnes, ut vel unum statim diceret. Sed cum homo voltum intorqueret et non hisceret et colores mutaret, tum ego intercessi et ‘ vade ’ inquam ‘nunc et habeto ad requirendum triginta dies; postquam inveneris, repetes nos.’ Atque ita hominem nulli rei ad indagandum vocabulum, quo rescinderet finitionem fictam, dimisimus. —Noctes Atticae A. Gellii

Vide etiam:  → vade (Vicicitatio)