vadatus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /waˈdaːtus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·dā·tus — morphologica: vadat-us

Notatio

← Latine: vadō (vadāre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
vadātus	—	perfectum	passiva	participium­	nominativo	vadō (vadāre)
vadātus	—	perfectum	activa	participium­	nominativo	vador (vadārī)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	vadātus	vadāta	vadātum	nom.	vadātī	vadātae	vadāta
gen.	vadātī	vadātae	vadātī	gen.	vadātōrum	vadātārum	vadātōrum
dat.	vadātō	vadātae	vadātō	dat.	vadātīs	vadātīs	vadātīs
acc.	vadātum	vadātam	vadātum	acc.	vadātōs	vadātās	vadāta
abl.	vadātō	vadātā	vadātō	abl.	vadātīs	vadātīs	vadātīs
voc.	vadāte	vadāta	vadātum	voc.	vadātī	vadātae	vadāta

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (anno 293 u.c.)

• Vades dari placuit; unum vadem tribus milibus aeris obligarunt; quot darentur permissum tribunis est. Decem finierunt; tot vadibus accusator  vadatus  est reum. Hic primus vades publico dedit. Dimissus e foro nocte proxima in Tuscos in exsilium abiit. Iudicii die cum excusaretur solum vertisse exsilii causa, nihilo minus Verginio comitia habente, collegae appellati dimisere concilium. Pecunia a patre exacta crudeliter, ut divenditis omnibus bonis aliquamdiu trans Tiberim veluti relegatus devio quodam tugurio viveret. —Ab urbe condita Titi Livii

Vide etiam:  → vadatus (Vicicitatio)