vadata

Discretiva

vadata dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

vadāta

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
vadāta	casus nominativus singularis · genus femininum	participii vadātus
vadāta	casus vocativus singularis · genus femininum	participii vadātus
vadāta	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii vadātus
vadāta	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii vadātus
vadāta	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii vadātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /waˈdaːta/

(classice)

Syllabificatio phonetica: wa·dā·ta — morphologica: vadat-a

vadātā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
vadātā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii vadātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /waˈdaːtaː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·dā·tā — morphologica: vadat-a

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Plane memineris et penita mente conditum semper tenebis mihi reliqua vitae tuae curricula adusque terminos ultimi spiritus  vadata . Nec iniurium, cuius beneficio redieris ad homines, ei totum debere quod vives. Vives autem beatus, vives in mea tutela gloriosus, et cum spatium saeculi tui permensus ad inferos demearis, ibi quoque in ipso subterraneo semirotundo me, quam vides, Acherontis tenebris interlucentem Stygiisque penetralibus regnantem, campos Elysios incolens ipse, tibi propitiam frequens adorabis. —Metamorphoseon libri XI Apulei

Vide etiam:  → vadata (Vicicitatio)