vadas

Discretiva

vadas dictio est in variis linguis:

• Anglice: vadas
• Esperantice: vadas
• Francogallice: vadas
• Hungarice: vadas
• Ido: vadas
• Lithuanice: vadas

Dictiones similes

• Suecice: vådas

Formae affines

Latine

vadās

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vadās	secunda singularis	praesens	activa	indicativus	vadō (vadāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwa.daːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·dās — morphologica: vad-as

vādās

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vādās	secunda singularis	praesens	activa	coniunctivus	vādō (vādere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwaːdaːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vā·dās — morphologica: vad-as

Francogallice

vadas

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vadas	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	vader

Appellatio pronuntiatusque

API: [vaˈda], [vaˈdɑ]

Syllabificatio phonetica: va·das — morphologica: vad-as

Loci

Marcus Valerius Martialis 40–103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

• Quo tu, quo, liber otiose, tendis

Cultus Sidone non cotidiana?

Numquid Parthenium videre? Certe:

 Vadas  et redeas inevolutus:

Libros non legit ille, sed libellos;

Nec Musis vacat, aut suis vacaret.

Ecquid te satis aestimas beatum,

Contingunt tibi si manus minores? —Epigrammata M. Valerii Martialis

Vide etiam:  → vadas (Vicicitatio)