vadare

Discretiva

vadare dictio est in variis linguis:

• Suecice: vadare

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
vadāre	secunda singularis	praesens	passiva	imperativus	vadō (vadāre)
vadāre	—	praesens	activa	infinitivus	vadō (vadāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /waˈdaːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·dā·re — morphologica: vad-are

Loci

Fulcherius Carnotensis

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. XII.  (ca. 1127 p.C.n.)

• Tum vero in flumine praedicto invenerunt naves, cum juxta illud deambularent, quas capientes, coaptaverunt sibi de eis unum pontem, per quem postea transierunt ad negotia sua facienda, cum antea pedetentim  vadare  per flumen illico non valerent. —Historia Hierosolymitana Fulcherii Carnotensis. (Universitas Turicensis): Liber primus, caput VII. p. 0840B — vadare

Vide etiam:  → vadare (Vicicitatio)