Jump to content

vadant

E Victionario

Discretiva

vadant dictio est in variis linguis:

Formae affines

vadant

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
vadant tertia pluralis praesens activa indicativus vadō (vadāre)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈwa.dant/(classice)
Syllabificatio phonetica: va·dant morphologica: vad-ant

vādant

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
vādant tertia pluralis praesens activa coniunctivus vādō (vādere)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈwaːdant/(classice)
Syllabificatio phonetica: vā·dant morphologica: vad-ant

vadant

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
vadant
praesens activa participium vader
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: [vaˈdɑ̃]
Syllabificatio phonetica: va·dant morphologica: vad-ant

Loci

Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas mediaevalis

[+/-]

saec. XII.

  • Hi quoque duo circuli sibi invicem ita copulantur, ut velut unus circulus sint appareant, quia in humore madescunt, et aliis humorem infundunt, quemadmodum et discretio bona opera in moderatione sua continet, ne in ruinam  vadant . —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis [1]

Vide etiam: vadant (Vicicitatio)

Fontes

  1. Hildegardis Bingensis - Liber divinorum operum simplicis hominis. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Pars prima. Visio secunda, VII. Pagina 0758A vadant