universorum

Discretiva

universorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ūniversōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	adiectivi ūniversus
ūniversōrum	casus genitivus pluralis · genus neutrum	adiectivi ūniversus

Appellatio pronuntiatusque

API: /uːni.werˈsoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ū·ni·ver·sō·rum — morphologica: uni-vers-orum

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58…+17

P. Cornelius Tacitus 55–117

Hildegardis Bingensis 1098-1179

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (65 a.C.n. / 689 a.u.)

• Demonstravi haec Caecilio simul et illud ostendi, si ipse unus cum illo uno contenderet, me ei satis facturum fuisse; nunc in causa  universorum  creditorum, hominum praesertim amplissimorum, qui sine eo, quem Caecilius suo nomine perhiberet, facile causam communem sustinerent, aequum esse eum et officio meo consulere et tempori. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.  (anno 292 u.c.)

• “Vos” inquit Fabius, “ceteri tribuni, oramus, ut primum omnium cogitetis potestatem istam ad singulorum auxilium, non ad perniciem  universorum  comparatam esse; tribunos plebis vos creatos, non hostes patribus. Nobis miserum, invidiosum vobis est desertam rem publicam invadi. Non ius vestrum, sed invidiam minueritis. Agite cum collega ut rem integram in adventum consulum differat. Ne Aequi quidem ac Volsci morbo absumptis priore anno consulibus crudeli superboque nobis bello institere.” —Ab urbe condita Titi Livii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

• Disserebatur contra: paucorum culpam ipsis exitiosam esse debere, nihil  universorum  iuri derogandum; quippe late fusum id corpus. hinc plerumque tribus decurias, ministeria magistratibus et sacerdotibus, cohortes etiam in urbe conscriptas; et plurimis equitum, plerisque senatoribus non aliunde originem trahi: si separarentur libertini, manifestam fore penuriam ingenuorum. —Annales P. Cornelii Taciti

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Quod sicut umbilicus omnium interiorum sibi adhaerentium fortitudo et ambitus terrae caeterarum creaturarum retentaculum existit, sic et  universorum  quae per corpus et animam geruntur, sive bona, sive mala sint, ad ipsam animam respiciunt, et quia magna distantia sit inter hos qui per elationem et hos qui per negligentiam delinquunt. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis

Latinitas nova

saec. XVI.  (1595 p.C.n.)

• Per hunc eundem ordinem ad illius contemplationem pervenimus; ut, quia in ordine potentiae est potentissimum, in gradibus sapientiae sapientissimum, in serie pulchritudinis pulcherrimum, maiestatis maximum et optimum, non est dubium unicuique ordini praepositum esse unum, et super  universorum  omnem ordinem monadem istam ordinatricem, quae cum simplex et unissima sit, in se ipsa ordinem nullum admittit (qui enim fatuus ordinem illic intelliget, ubi nulla est distinctio nullusque numerus?) —Summa terminorum metaphysicorum Iordani Bruni

Vide etiam:  → universorum (Vicicitatio)