Jump to content

universe

E Victionario

Latine

ūniversē

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /uːniˈwer.seː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ū·ni·ver·sē morphologica: uni-vers-e

Notatio

[+/-]
← Latine: ūniversus

Adverbium

[+/-]

ūniversē

  1. In genere, omnino

Translationes

[+/-]
In generedilatare ▼
In generecollabi ▲

Discretiva

universe dictio est in variis linguis:

Formae affines

ūniverse

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
ūniverse casus vocativus singularis · genus masculinum adiectivi ūniversus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /uːniˈwer.se/(classice)
Syllabificatio phonetica: ū·ni·ver·se morphologica: uni-vers-e

Loci

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (51 a.C.n. / 703 a.u.)

  • A. d. VI Idus Maias, cum has dabam litteras, ex Pompeiano proficiscebar ut eo die manerem in Trebulano apud Pontium. deinde cogitabam sine ulla mora iusta itinera facere. in Cumano cum essem, venit ad me, quod mihi pergratum fuit, noster Hortensius; cui deposcenti mea mandata cetera  universe  mandavi, illud proprie, ne pateretur quantum esset in ipso prorogari nobis provincias. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [1]

Vide etiam: universe (Vicicitatio)

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Atticum. (The Latin Library): Liber quintus. Ep. II. [1] universe