Jump to content

turpate

E Victionario

Discretiva

turpate dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales1

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
turpāte secunda pluralis praesens activa imperativus turpō (turpāre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /turˈpaːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: tur·pā·te morphologica: turp-ate

Proprietates grammaticales2

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
turpāte casus vocativus singularis · genus masculinum participii turpātus

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /turˈpaːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: tur·pā·te morphologica: turpat-e