tranquillitate

Discretiva

tranquillitate dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tranquillitāte	casus ablativus singularis	substantivi tranquillitās

Appellatio pronuntiatusque

API: /tran.kwil.liˈtaːte/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tran·quil·li·tā·te — morphologica: tranquillitat-e

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Apuleius ca. 125-170

Hildegardis Bingensis 1098-1179

Franciscus Petrarca 1304-1374

Nicolaus Copernicus 1473–1543

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• sapientia enim est una, quae maestitiam pellat ex animis, quae nos exhorrescere metu non sinat. qua praeceptrice in tranquillitate vivi potest omnium cupiditatum ardore restincto. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

Latinitas postclassica

saec. II.

• Ac ne ceteros longius persequar, ex hoc ferme daemonum numero poetae solent haudquaquam procul a veritate osores et amatores quorundam hominum deos fingere: hos prosperare et evehere, illos contra adversari et adfligere; igitur et misereri et indignari et angi et laetari omnemque humani animi faciem pati, simili motu cordis et salo mentis ad omnes cogitationum aestus fluctuare, quae omnes turbelae tempestatesque procul a deorum caelestium tranquillitate exulant. —De deo Socratis Apulei

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• At ego eis manum porrigo, et amaritudinem illam eis in dulcedinem verto, ita quod poenitentiam illam propter amorem meum magna cum tranquillitate perficiunt, quam cum magna difficultate inceperunt. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354-1367 p.C.n.)

• Ad egritudinem vero animi, ita enim hanc Philosophi appellant, depellendam, et tranquillitatem revehendam, proderit nosse, quid de primo Cicero, in Tusculano suo tertia luce disseruit, quid de secundo Seneca, in eo libro quem de animi tranquillitate composuit. —De remediis utriusque fortune Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Quoniam fluitante sub tranquillitate navigio, cuncta quae extrinsecus sunt, ad motus illius imaginem moveri cernuntur a navigantibus, ac vicissim se quiescere putant cum omnibus quae secum sunt. Ita nimirum in motu terras potest contingere, ut totus circuire mundus existimetur. —De revolutionibus orbium coelestium Nicolai Copernici