traducturum

Discretiva

traducturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
trāductūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii trāductūrus
trāductūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii trāductūrus
trāductūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii trāductūrus
trāductūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii trāductūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːdukˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trā·duc·tū·rum — morphologica: tra-duct-ur-um

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1368)

• quod ad se attineret, summo studio enisurum, ut incommodum nunc illatum multis et magnis commodis resarciat et compenset, atque in primis civitates, que a consensu publico discessissent, in ceterorum sententiam  traducturum , ut unum sit omnis Gallie consilium, unum corpus, una mens, cui terrarum orbis impar haud dubie sit futurus; id se facturum non sperare tantummodo, sed pene iam effectum reputare; quod necessitas presens poscat, castra saluti omnium profutura labore omnium ac studio munienda esse, quibus subiti incursus hostium arceantur. —De gestis Cesaris Petrarcae