titillaret

Discretiva

titillaret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tītillāret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	tītillō (tītillāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtilˈlaːret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lā·ret — morphologica: titill-aret

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• nam si ea sola voluptas esset, quae quasi titillaret sensus, ut ita dicam, et ad eos cum suavitate afflueret et illaberetur, nec manus esse contenta posset nec ulla pars vacuitate doloris sine iucundo motu voluptatis. —De finibus Ciceronis