titillarentur

Discretiva

titillarentur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tītillārentur	tertia singularis	imperfectum	passiva	coniunctivus	tītillō (tītillāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːtil.laːˈrentur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lā·ren·tur — morphologica: titill-arentur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• modo enim ne suspicari quidem se quicquam bonum, nisi sensus quasi titillarentur voluptate; nunc autem summam voluptatem esse dolore carere: potestne magis secum ipse pugnare? —Tusculanae disputationes Ciceronis