titillant

Discretiva

titillant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

tītillant

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
tītillant	tertia pluralis	praesens	activa	indicativus	tītillō (tītillāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /tiːˈtillant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tī·til·lant — morphologica: titill-ant

Usus

Latinitas humanistica

saec. XV. - saec. XVI.

• Cur tua submisso gestas non lumina vultu?

Occupat et nitidas pallor utrasque genas?

Cur te iam rigidi titillant fronte capilli?

Garrula nec solito verba proterva iacis?

Conscia mens scelerum caeco te vulnere torquet

Et cruciant variis te tua furta modis

—Quatuor libri amorum secundum quatuor latera Germanie Conradi Celtis (1459-1508). Liber I. Ad Hasilinam cum sacerdote deprensam.

Francogallice

titillant

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
titillant	—	praesens	activa	participium	titiller

Appellatio pronuntiatusque

API: [titiˈjɑ̃]

Syllabificatio phonetica: ti·til·lant — morphologica: titill-ant