Jump to content

terminantur

E Victionario

Discretiva

terminantur dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
terminantur tertia pluralis praesens passiva indicativus terminō (termināre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /termiˈnantur/(classice)
Syllabificatio phonetica: ter·mi·nan·tur morphologica: termin-antur

Loci

[+/-]
Aulus Cornelius Celsus 30 M. Fabius Quintilianus
ca. 35-100
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Si qua etiam genera morborum in infantem inciderunt, ac neque pubertate neque primis coitibus neque in femina primis menstruis finita sunt, fere longa sunt: saepius tamen morbi pueriles, qui diutius manserunt, terminantur. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • Eadem in verbis quoque ratio comparationis, ut, si quis antiques secutus fervere brevi media syllaba dicat, deprehendatur vitiose loqui, quod omnia, quae e et o litteris fatendi modo terminantur, eadem, si infinitis e litteram media syllaba acceperunt, utique productam habent: prandeo pendeo spondeo, prandere pendere spondere. —Institutio oratoria Quintiliani [3][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Celsus
  2. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Quintilianus