terminandum

Discretiva

terminandum dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Casu	Verbum
terminandum	—	—	activa	gerundium	accusativo	terminō (termināre)

Forma	Modus flexurae	originis
terminandum	casus accusativus singularis · genus masculinum	gerundivi terminandus
terminandum	casus nominativus singularis · genus neutrum	gerundivi terminandus
terminandum	casus accusativus singularis · genus neutrum	gerundivi terminandus
terminandum	casus vocativus singularis · genus neutrum	gerundivi terminandus

API: /termiˈnandum/

Syllabificatio phonetica: ter·mi·nan·dum — morphologica: termin-and-um

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XVI.

Intrinsecae rerum naturalium formae duodecim rationibus (secundum quas duodecim sumunt denominationes) explicantur; sunt autem species, figurae, simulacra, similitudines, imagines, spectra, exemplaria, indicia, signa, notae, characteres, sigilli, quorum differentiam et distinctionem non a grammatista nec a vulgari philosopho perquiras, sed per temet ipsum meditare. Nos etenim si haec per alia nomina explicare velimus, progressum numquam terminandum adoriemur; synonymiam enim puram in nominibus nullam esse credimus. Quisque igitur pro sua facultate differentiam ad duodenarium multiplicandam pertentet. —Ars reminescendi Triginta sigilli Sigillus sigillorum Iordani Bruni ^[1]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named IordanusBrunus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q