temno

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈtem.noː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tem·nō — morphologica: temn-o

Verbum transitivum

temn|ō, -ĕre, tempsī, temptum

1. Spernere, parvi facere.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
temn-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	temnō	temnam		temnēbam	temnerem	temnam
II. sing.	temnis	temnās	temne!	temnēbās	temnerēs	temnēs	temnitō!
III. sing.	temnit	temnat		temnēbat	temneret	temnet	temnitō!
I. plur.	temnimus	temnāmus		temnēbāmus	temnerēmus	temnēmus
II. plur.	temnitis	temnātis	temnite!	temnēbātis	temnerētis	temnētis	temnitōte!
III. plur.	temnunt	temnant		temnēbant	temnerent	temnent	temnuntō!
Thema	Vox passiva
temn-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	temnor	temnar		temnēbar	temnerer	temnar
II. sing.	temneris	temnāris	temnere!	temnēbāris	temnerēris	temnēris	temnitor!
III. sing.	temnitur	temnātur		temnēbātur	temnerētur	temnētur	temnitor!
I. plur.	temnimur	temnāmur		temnēbāmur	temnerēmur	temnēmur
II. plur.	temniminī	temnāminī	temniminī!	temnēbāminī	temnerēminī	temnēminī	—
III. plur.	temnuntur	temnantur		temnēbantur	temnerentur	temnentur	temnuntor!

Thema	Vox activa
temps-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	tempsī	tempserim	tempseram	tempsissem	tempserō
II. sing.	tempsistī	tempseris	tempserās	tempsissēs	tempseris
III. sing.	tempsit	tempserit	tempserat	tempsisset	tempserit
I. plur.	tempsimus	tempserimus	tempserāmus	tempsissēmus	tempserimus
II. plur.	tempsistis	tempseritis	tempserātis	tempsissētis	tempseritis
III. plur.	tempsērunt	tempserint	tempserant	tempsissent	tempserint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	temnere	tempsisse	temptūrum, -am, -um esse	temnēns		temptūrus, -a, -um­
Vox passiva	temnī	temptum, -am, -um esse	temptum īrī		temptus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
temnendī		temnendus, -a, -um			temptum	temptū

Dictiones derivatae

• temnibilis

Composita

• contemnō, contemnere

Translationes

Spernere, parvi facere	dilatare ▼

Spernere, parvi facere	collabi ▲

Anglice: despise (en), disparage (en) Germanice: verachten (de), herabsetzen (de)

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Paragoge adpositio in finem, ut [«admittier» pro «admitti»] [«magis» pro «mage» et «potestur» pro «potest»]. Aphaeresis abscisio de principio, ut « temno » pro «contemno.» Syncope abscisio de medio, ut «forsan» pro «forsitan.» Apocope abscisio de fine, ut «sat» pro «satis.» —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

Vide etiam:  → temno (Vicicitatio)