superfuerat

Discretiva

superfuerat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
superfuerat	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	supersum (superesse)

Appellatio pronuntiatusque

API: /superˈfuerat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: su·per·fu·e·rat — morphologica: super-fu-erat

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• fuit memoria nostra et in porticibus saeptorum a M. Agrippa relicta aeque miraculi causa, quae diribitorio superfuerat, XX pedibus brevior, sesquipedali crassitudine. —Naturalis historia Plinii