Jump to content

supererunt

E Victionario

Discretiva

supererunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
supererunt tertia pluralis futurum activa indicativus supersum (superesse)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /suˈpererunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: su·per·e·runt morphologica: super-erunt

Loci

[+/-]
Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Unum illud est, quod semper, quod ubique servandum est, ut aegri vires subinde adsidens medicus inspiciat; et quamdiu supererunt, abstinentia pugnet; si inbecillitatem vereri coeperit, cibo subveniat. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • Ex his unum hoc erit idem et lino ac papaveri serendo. Cato de papavere ita tradit: «Virgas et sarmenta, quae tibi usioni supererunt, in segete comburito. ubi eas combusseris, ibi papaver serito.» silvestre in miro usu est melle decoctum ad faucium remedia, visque somnifera etiam sativo. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Celsus
  2. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius