supererit

Discretiva

supererit dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
supererit	tertia singularis	futurum	activa	indicativus	supersum (superesse)

Appellatio pronuntiatusque

API: /suˈpererit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: su·per·e·rit — morphologica: super-erit

Loci

Aulus Cornelius Celsus 30

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ac si plures calculi sunt, singuli protrahi debent, sic tamen ut, si quis exiguus supererit, potius relinquatur. —De Medicina Celsi