subicio

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Formae aliae

• subiicio

Notatio

A sub + iacio.

Verbum transitivum

sūbĭc|ĭo, -ere, subjēcī, subjectum

1. Iacere sub aliquid.

Coniugatio

Radix praesens sūbĭc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	sūbĭciō	sūbĭcimus		I.	sūbĭcior	sūbĭcimur
II.	sūbĭcis	sūbĭcitis		II.	sūbĭceris	sūbĭciminī
III.	sūbĭcit	sūbĭciunt		III.	sūbĭcitur	sūbĭciuntur
Imperativus
act.	sūbĭce	sūbĭcite		pass.	sūbĭcere	sūbĭciminī
Imperativus futurus
II.	sūbĭcitō	sūbĭcitōte		II.	sūbĭcitor	—
III.	sūbĭcitō	sūbĭciuntō		III.	sūbĭcitor	sūbĭciuntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	sūbĭciam	sūbĭciāmus		I.	sūbĭciar	sūbĭciāmur
II.	sūbĭciās	sūbĭciātis		II.	sūbĭciāris	sūbĭciāminī
III.	sūbĭciat	sūbĭciant		III.	sūbĭciātur	sūbĭciantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	sūbĭciēbam	sūbĭciēbāmus		I.	sūbĭciēbar	sūbĭciēbāmur
II.	sūbĭciēbās	sūbĭciēbātis		II.	sūbĭciēbāris	sūbĭciēbāminī
III.	sūbĭciēbat	sūbĭciēbant		III.	sūbĭciēbātur	sūbĭciēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	sūbĭcerem	sūbĭcerēmus		I.	sūbĭcerer	sūbĭcerēmur
II.	sūbĭcerēs	sūbĭcerētis		II.	sūbĭcerēris	sūbĭcerēminī
III.	sūbĭceret	sūbĭcerent		III.	sūbĭcerētur	sūbĭcerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	sūbĭciam	sūbĭciēmus		I.	sūbĭciar	sūbĭciēmur
II.	sūbĭciēs	sūbĭciētis		II.	sūbĭciēris	sūbĭciēminī
III.	sūbĭciet	sūbĭcient		III.	sūbĭciētur	sūbĭcientur

Radix perfecta subiēc-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	subiēcī	subiēcimus
II.	subiēcistī	subiēcistis
III.	subiēcit	subiēcērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	subiēcerim	subiēcerīmus
II.	subiēcerīs	subiēcerītis
III.	subiēcerit	subiēcerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	subiēceram	subiēcerāmus
II.	subiēcerās	subiēcerātis
III.	subiēcerat	subiēcerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	subiēcissem	subiēcissēmus
II.	subiēcissēs	subiēcissētis
III.	subiēcisset	subiēcissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	subiēcerō	subiēcerimus
II.	subiēceris	subiēceritis
III.	subiēcerit	subiēcerint

Infinitivi act. pass. praes. sūbĭcere sūbĭcī perf. subiēcisse

Participia praes. sūbĭciēns, -entis perf. subiectus, -a, -um fut. subiectūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. sūbĭciendum, -ī adiect. sūbĭciendus, -a, -um supina subiectum, subiectū