sororum

Discretiva

sororum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sorōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	substantivi soror

Appellatio pronuntiatusque

API: /soˈroːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: so·rō·rum — morphologica: soror-um

Loci

Quintus Curtius Rufus fl.c.50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Nuntiant, qui dona tulerant, tristem esse Sisigambim, dignaque res et excusatione et solacio visa. Ipse ergo pervenit ad eam et «Mater,» inquit «hanc vestem, qua indutus sum, sororum non donum solum sed etiam opus vides: nostri decepere me mores. Cave, obsecro, in contumeliam acceperis ignorationem meam. Quae tui moris esse cognovi, ut spero, abunde servata sunt.» —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi