solstitium

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːlˈsti.ti.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sōl·sti·ti·um — morphologica: solstit-ium

Formae aliae

• sōlistitium, sōlistitiī

Notatio

← Latine: sōl + sistō

Nomen substantivum

sōlstit|ium, -iī neut.

1. (Generatim) tempus illud, quo sol stare videtur aliquantisper.
   1. (Speciatim) tempus quo sol aliquantisper stare videtur et signum Cancri accidit in mense Iunio.
2. (Metonymicē) aestivum tempus, aestas

Dictiones collatae

Synonyma

1. sōlstitium aestīvum et brūmāle
   1. sōlstitium aestīvum
2. aestās

Antonyma · contraria

1. ...
   1. sōlstitium brūmāle
2. hiems

Dictiones derivatae

• sōlstitiālis, sōlstitiāle

Translationes

Tempus illud, quo sol stare videtur aliquantisper	dilatare ▼

Tempus illud, quo sol stare videtur aliquantisper	collabi ▲

Anglice: solstice (en) Dacoromane: solstițiu (ro) n Esperantice: solstico (eo) Francogallice: solstice (fr) m Germanice: Sonnenstillstand (de) m, Sonnenwende (de) f, Solstitium (de) n Hispanice: solsticio (es) m Islandice: sólstöður (is) m Italice: solstizio (it) m

Tempus quo sol aliquantisper stare videtur et signum Cancri accidit in mense Iunio	dilatare ▼

Tempus quo sol aliquantisper stare videtur et signum Cancri accidit in mense Iunio	collabi ▲

Anglice: summer solstice (en) Dacoromane: solstițiul de vară (ro) n Francogallice: solstice d'été (fr) m Germanice: Sommersonnenwende (de) f Hispanice: solsticio de verano (es) m Italice: solstizio d'estate (it) m

Aestivum tempus, aestas	dilatare ▼

Aestivum tempus, aestas	collabi ▲

Anglice: summertime (en), summer heat (en) Dacoromane: căldură de vară (ro) f Francogallice: chaleur estivale (fr) m Germanice: Hochsommer (de) m, Sommerzeit (de) f, Sommerhitze (de) f Hispanice: calor de verano (es) m Italice: calura estiva (it) f

Discretiva

solstitium dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Germanice: Solstitium

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sōlstitium	casus accusativus singularis	substantivi sōlstitium
sōlstitium	casus vocativus singularis	substantivi sōlstitium

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːlˈsti.ti.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sōl·sti·ti·um — morphologica: solstit-ium

Loci

M. Porcius Cato -234…-149

Marcus Terentius Varro -116…-27

Vitruvius ca. -80…-15

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Vinum familiae per hiemem qui utatur. Musti Q. X in dolium indito, aceti acris Q. II eodem infundito, sapae Q. II, aquae dulcis Q. L. Haec rude misceto ter in die dies quinque continuos. Eo addito aquae marinae veteris sextarios LXIIII et operculum in dolium inponito et oblinito post dies X. Hoc vinum durabit tibi usque ad  solstitium . Siquid superfuerit post  solstitium , acetum acerrimum et pulcherrimum erit. —De agri cultura M. Porci Catonis

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Alter motus solis est, aliter ac caeli, quod movetur a bruma ad  solstitium . Dicta bruma, quod brevissimus tunc dies est;  solstitium , quod sol eo die sistere videbatur, quo ad nos versum proximus est. Sol cum venit in medium spatium inter brumam et  solstitium , quod dies aequus fit ac nox, aequinoctium dictum. Tempus a bruma ad brumam dum sol redit, vocatur annus, quod ut parvi circuli anuli, sic magni dicebantur circites ani, unde annus. —De lingua Latina Varronis

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

• Triclinia verna et autumnalia ad orientem; tum enim praetenta luminibus adversus solis impetus progrediens ad occidentem efficit ea temperata ad id tempus, quo his solitum est uti. Aestiva ad septentrionem, quod ea regio, [non] ut reliquae per  solstitium  propter calorem efficiuntur aestuosae, eo quod est aversa a solis cursu, semper refrigerata et salubritatem et voluptatem in usu praestat. —De architectura Vitruvii