solor

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈsoːlor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sō·lor — morphologica: sol-or

Verbum deponens

sōl|or, -ārī, sōlātus sum.

1. Dolorem vel timorem levare.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Deponens
sōl-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	sōlor	sōler		sōlābar	sōlārer	sōlābor
II. sing.	sōlāris	sōlēris	sōlāre!	sōlābāris	sōlārēris	sōlāberis	sōlātor!
III. sing.	sōlātur	sōlētur		sōlābātur	sōlārētur	sōlābitur	sōlātor!
I. plur.	sōlāmur	sōlēmur		sōlābāmur	sōlārēmur	sōlābimur
II. plur.	sōlāminī	sōlēminī	sōlāminī!	sōlābāminī	sōlārēminī	sōlābiminī	—
III. plur.	sōlantur	sōlentur		sōlābantur	sōlārentur	sōlābuntur	sōlantor!

Thema	Deponens
sōlāt-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	sōlātus, -a, -um sum	sōlātus, -a, -um sim	sōlātus, -a, -um eram	sōlātus, -a, -um essem	sōlātus, -a, -um erō
II. sing.	sōlātus, -a, -um es	sōlātus, -a, -um sīs	sōlātus, -a, -um erās	sōlātus, -a, -um essēs	sōlātus, -a, -um eris
III. sing.	sōlātus, -a, -um est	sōlātus, -a, -um sit	sōlātus, -a, -um erat	sōlātus, -a, -um esset	sōlātus, -a, -um erit
I. plur.	sōlātī, -ae, -a sumus	sōlātī, -ae, -a sīmus	sōlātī, -ae, -a erāmus	sōlātī, -ae, -a essēmus	sōlātī, -ae, -a erimus
II. plur.	sōlātī, -ae, -a estis	sōlātī, -ae, -a sītis	sōlātī, -ae, -a erātis	sōlātī, -ae, -a essētis	sōlātī, -ae, -a eritis
III. plur.	sōlātī, -ae, -a sunt	sōlātī, -ae, -a sint	sōlātī, -ae, -a erant	sōlātī, -ae, -a essent	sōlātī, -ae, -a erunt

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Dep.	sōlārī	sōlātum, -am, -um esse	sōlātūrum, -am, -um esse	sōlāns	sōlātus, -a, -um	sōlātūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
sōlandī		sōlandus, -a, -um			sōlātum	sōlātū

Dictiones derivatae

• sōlācium, sōlāciolum
• sōlāmen, sōlāmentum, sōlāminium
• sōlātius
• sōlātor

Composita

• cōnsōlor, cōnsōlārī, cōnsōlātiō

Translationes

Dolorem vel timorem levare	dilatare ▼

Dolorem vel timorem levare	collabi ▲

Anglice: besoothe (en), comfort (en) Dacoromane: consola (ro), mângâia (ro) Francogallice: consoler (fr) Germanice: trösten (de) Italice: consolare (it) Suecice: trösta (sv)

Loci

Auctores varii fl. 1230

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

• O comes amoris, dolor,

cuius mala male  solor ,

an habes remedium?

dolor urget me, nec mirum,

quem a predilecta dirum,

en, vocat exilium,

cuius laus est singularis,

pro qua non curasset Paris

Helene consortium. —Carmina Burana variorum auctorum

Vide etiam:  → solor (Vicicitatio)