Jump to content

solarius

E Victionario
Solum solarius Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Solarius.

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /soˈlaːri.us/(classice)
Syllabificatio phonetica: sō·lā·ri·us morphologica: sol-arius

Formae aliae

[+/-]

Notatio

[+/-]
← Latine: sōl

Nomen adiectivum

[+/-]

sōlāri|us, -a, -um [1] [2]

  1. Qui ad solem pertinet.

Declinatio

[+/-]
positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. sōlārius sōlāria sōlārium nom. sōlāriī sōlāriae sōlāria
gen. sōlāriī sōlāriae sōlāriī gen. sōlāriōrum sōlāriārum sōlāriōrum
dat. sōlāriō sōlāriae sōlāriō dat. sōlāriīs sōlāriīs sōlāriīs
acc. sōlārium sōlāriam sōlārium acc. sōlāriōs sōlāriās sōlāria
abl. sōlāriō sōlāriā sōlāriō abl. sōlāriīs sōlāriīs sōlāriīs
voc. sōlārie sōlāria sōlārium voc. sōlāriī sōlāriae sōlāria

Translationes

[+/-]
Qui ad solem pertinetdilatare ▼
Qui ad solem pertinetcollabi ▲

Dictiones derivatae

[+/-]

Vide etiam: solarius (Vicicitatio)

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 402 “SŌLĀRĬUS, a, um, adject. (sol) qui ad solem pertinet, solaris, ut Solarium horologium”
  2. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — 1. sōlārius, a, um (sol), zur Sonne gehörig, I) adi.: horologium, die Sonnenuhr, Plin. 7, 213.  (tom. 2, p. 2706)