solarii

Discretiva

solarii dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Dacoromane: solari
• Italice: solari
• Anglice: Solari
• Italice: Solari

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sōlāriī	casus genitivus singularis	substantivi sōlārium
sōlāriī	casus genitivus singularis · genus masculinum	adiectivi sōlārius
sōlāriī	casus genitivus singularis · genus neutrum	adiectivi sōlārius
sōlāriī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	adiectivi sōlārius
sōlāriī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	adiectivi sōlārius

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːˈlaːri.iː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sō·lā·ri·ī — morphologica: solar-ii

Formae aliae

• solari

Loci

Erasmus ca. 1469-1536

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XVI.  (ca. 1500/1508 p.C.n.)

• Δεκάπους σκιά ἐστι, id est Decempes umbra est, id est coenandi tempus. Veteres umbris notabant horas diei. Lucianus in Gallo: Συνεχὲς ἐπισκοπῶν, ὁποσάπουν τὸ στοιχεῖον εἴη, id est Assidue observans, quot pedes haberet linea. Olim, qui vocabant ad coenam, designabant, ad quam umbram  solarii  vellent adesse convivas. Itidem qui vocabantur, ne venirent ante tempus, rogabant, ad quotam lineam esset veniendum. Porro umbra decem pedum erat gratissima parasitis coenae spem faciens, quemadmodum et fumus largior exiliens e culina. —Adagiorum chiliades Erasmi

Vide etiam:  → solarii (Vicicitatio)