Jump to content

singularium

E Victionario

Discretiva

singularium dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

[+/-]

Formae affines

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
singulārium casus genitivus pluralis adiectivi singulāris
singulārium casus accusativus singularis · genus masculinum adiectivi singulārius
singulārium casus nominativus singularis · genus neutrum adiectivi singulārius
singulārium casus accusativus singularis · genus neutrum adiectivi singulārius
singulārium casus vocativus singularis · genus neutrum adiectivi singulārius

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /sin.guˈlaːri.um/(classice)
Syllabificatio phonetica: sin·gu·lā·ri·um morphologica: singular-ium

Loci

Ulco Cats Bussemaker
1810-1865
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas nova

[+/-]

saec. XIX.

  • Oportet autem semper summam cuiusque rei causam quaerere, quemadmodum et in aliis rebus: ut homo aedificat quia est aedificator; aedificator autem est secundum artem aedificandi: haec igitur causa prior est. Atque ita se res habet in omnibus. Praeterea oportet generum quaerere genera:  singularium  autem, singularia: ut statuarius est causa statuae: hic autem statuarius, huius statuae. Ac potestates quidem, eorum quae fieri possunt: agentia vero eorum quae aguntur. —Aristotelis Physica Bussemakeri [1]

Vide etiam: singularium (Vicicitatio)

Fontes

  1. Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber II, capitulum III, [12] singularium