Discretiva
singulares dictio est in variis linguis:
Proprietates grammaticales [ +/- ]
Forma
Modus flexurae
originis
singulārēs
casus nominativus pluralis · genus masculinum
adiectivi singulāris
singulārēs
casus nominativus pluralis · genus femininum
adiectivi singulāris
singulārēs
casus accusativus pluralis · genus masculinum
adiectivi singulāris
singulārēs
casus accusativus pluralis · genus femininum
adiectivi singulāris
singulārēs
casus vocativus pluralis · genus masculinum
adiectivi singulāris
singulārēs
casus vocativus pluralis · genus femininum
adiectivi singulāris
Appellatio pronuntiatusque [ +/- ]
Syllabificatio phonetica: sin·gu·lā·rēs — morphologica: singular-es
Proprietates grammaticales [ +/- ]
Forma
Modus flexurae
originis
singulares
forma pluralis · genus femininum
adiectivi singular
singulares
forma pluralis · genus masculinum
adiectivi singular
singulares
forma pluralis
substantivi singular
Appellatio pronuntiatusque [ +/- ]
Syllabificatio phonetica: sin·gu·la·res — morphologica: singular-es
Proprietates grammaticales [ +/- ]
Forma
Modus flexurae
originis
singulares
forma pluralis · genus femininum
adiectivi singular
singulares
forma pluralis · genus masculinum
adiectivi singular
singulares
forma pluralis
substantivi singular
Appellatio pronuntiatusque [ +/- ]
Syllabificatio phonetica: sin·gu·la·res — morphologica: singular-es
Loci
Vitruvius ca. -80…-15
antiq.
class.
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
class. (ca. 30–22 a.C.n.)
Si autem in utrisque palmis ex articulis ab natura decem sunt perfecti, etiam Platoni placuit esse eum numerum ea re perfectum, quod ex singularibus rebus, quae μοναδες apud Graecos dicuntur, perficitur decusis. Qui simul autem undecim aut duodecim sunt facti, quod superaverint, non possunt esse perfecti, donec ad alterum decusis perveniant; singulares enim res particulae sunt eius numeri. —De architectura Vitruvii [ 1]
Vide etiam : → singulares (Vicicitatio)
Fontes