sidera

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg sidera dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
sīdera casus nominativus pluralis substantivi sīdus
sīdera casus accusativus pluralis substantivi sīdus
sīdera casus vocativus pluralis substantivi sīdus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈsiːdera/(classice)
Syllabificatio phonetica: sī·de·ra — morphologica: sider-a

Loci[+/-]

Gaius Valerius Catullus -87…-54
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • nunc vos optato quom iunxit lumine taeda,
non prius unanimis corpora coniugibus
tradite nudantes reiecta veste papillas,
quam iucunda mihi munera libet onyx,
vester onyx, casto colitis quae iura cubili.
sed quae se impuro dedit adulterio,
illius ah mala dona levis bibat irrita pulvis:
namque ego ab indignis praemia nulla peto.
sed magis, o nuptae, semper concordia vestras,
semper amor sedes incolat adsiduus.
tu vero, regina, tuens cum sidera divam
placabis festis luminibus Venerem,
unguinis expertem non siris esse tuam me,
sed potius largis adfice muneribus.
sidera cur retinent? utinam coma regia fiam
proximus Hydrochoi fulgeret Oarion. —Carmina Catulli [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Valerius Catullus, Carmina. 66. Elegiae, versus 89 — sidera (Bibliotheca Augustana)
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: sidera.