servasse

Discretiva

servasse dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
servāsse	—	perfectum	activa	infinitivus	servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /serˈwaːsse/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ser·vās·se — morphologica: serva[v-i]sse

Formae aliae

• servāvisse

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

P. Ovidius Naso -42…+18

Velleius Paterculus ca. -20/+35

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Aulus Gellius ca. 130-170

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Nam si obnuntiasset Fabricio is praetor qui se servasse de caelo dixerat, accepisset res publica plagam, sed eam quam acceptam gemere posset; si intercessisset conlega Fabricio, laesisset rem publicam, sed tribunicio iure laesisset. —Pro P. Sestio oratio Ciceronis

class.

• Cur mihi fama prior de te quam littera venit:

isse sacros Marti sub iuga panda boves,

seminibus iactis segetes adolesse virorum

inque necem dextra non eguisse tua,

pervigilem spolium pecudis servasse draconem,

rapta tamen forti vellera fulva manu?

o ego, si possem timide credentibus ista

‘ipse mihi scripsit’ dicere, quanta forem! —Heroides Ovidii Nasonis

class.

• Messalla, fulgentissimus iuvenis, proximus in illis castris Bruti Cassiique auctoritati, cum essent qui eum ducem poscerent, servari beneficio Caesaris maluit quam dubiam spem armorum temptare amplius; nec aut Caesari quidquam ex victoriis suis fuit laetius quam servasse Corvinum aut maius exemplum hominis grati ac pii, quam Corvinus in Caesarem fuit. —Historiae Romanae Vellei

saec. I.

• Neque enim minus vitiosa est oratio, si ab homine quam si ab re, cui accommodari debuit, dissidet; ideoque Lysias optime videtur in iis, quae scribebat indoctis, servasse veritatis fidem. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.

• In edicto consulum, quo edicunt quis dies comitiis centuriatis futurus sit, scribitur ex vetere forma perpetua: Ne quis magistratus minor de caelo servasse velit. —Noctes Atticae A. Gellii

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Hec, inter omnes principes, Iulium Cesarem illustravit: innumere et ingentes viri huius victorie, gloriosissimi sunt triumphi, incomparabilis rei militaris excellentia, altissimum ingenium, preclara eloquentia, nobilitas generis, forma corporis et invicti animi magnitudo, cum cuncta collegeris, nichil in eo clarius clementia et offensarum oblivione reperies, que quanquam sibi materiam mortis attulerit, ut iure Pacuvianum illud in funere caneretur: Men servasse, ut essent, qui me perderent? —De remediis utriusque fortune Petrarcae