Jump to content

servabar

E Victionario

Discretiva

servabar dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
servābar prima singularis imperfectum passiva indicativus servō (servāre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /serˈwaːbar/(classice)
Syllabificatio phonetica: ser·vā·bar morphologica: serv-abar

Loci

[+/-]
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. IV.

  • Sed ideo alibi curari non potui, quia huic loco divina praedestinatione servabar. —Sermones de Sanctis Augustini [1][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Augustinus
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q