rocheta

Latine

Rocheta

Formae aliae

• rucheta

Nomen substantivum

rochet|a, -ae fem.

1. vehiculum vis ignis propulsum.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	rocheta	rochetae	I
gen.	rochetae	rochetārum	II
dat.	rochetae	rochetīs	III
acc.	rochetam	rochetās	IV
abl.	rochetā	rochetīs	VI
voc.	rocheta	rochetae	V

Loci

Nicolaus Gross ("Ephemerides"); Radio Bremen

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XXI.

• Nicolaus Gross in Ephemeride: Altero die etiam rucheta illisa est prope domum Ismaelis Hanijae praesidis Palaestinae ministerialis. Ephemeris

• Ariane, quae est rocheta oneribus ferendis innovata, feliciter in spatium cosmicum missa est. Radio Bremen

Translationes

Anglice

rocket

Francogallice

fusée fem. , roquette fem.

Germanice

Rakete fem.