revertendi

Discretiva

revertendi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
revertendī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	revertor (revertī)

Appellatio pronuntiatusque

API: /re.werˈten.diː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·ver·ten·dī — morphologica: re-vert-end-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Quintus Curtius Rufus fl.c.50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44/43 a.C.n.)

• Quodsi cuiquam iustus honos habitus est in morte legato, in nullo iustior [quam in Ser. Sulpicio] reperietur. Ceteri, qui in legatione mortem obierunt, ad incertum vitae periculum sine ullo mortis metu profecti sunt, Ser. Sulpicius cum aliqua perveniendi ad M. Antonium spe profectus est, nulla  revertendi . Qui cum ita adfectus esset ut, si ad gravem valetudinem labor accessisset, sibi ipse diffideret, non recusavit quo minus vel extremo spiritu, si quam opem rei publicae ferre posset, experiretur. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis

saec. I.

• Iuvenis erat primo aetatis flore pubescens, quem inter equites tormentis Philotae conturbatos alienus terror abstulerat. Desertum eum a comitibus et haesitantem inter  revertendi  fugiendique consilium, qui secuti erant, occupaverunt. Is tum flere coepit et os suum converberare maestus non suam vicem, sed propter ipsum periclitantium fratrum. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

Vide etiam:  → revertendi (Vicicitatio)