reversuris

Discretiva

reversuris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
reversūrīs	casus dativus pluralis	participii reversūrus
reversūrīs	casus ablativus pluralis	participii reversūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /re.werˈsuːriːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·ver·sū·rīs — morphologica: revers-ur-is

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1368)

• quin et legati, et qui ad consilium vocabantur, oratione imperatoris et pudore tacti persistendum pugnandumque censerent, et acceptam prelio cladem prelio hostibus refundendam; solus Cesar contraria erat in sententia; nam neque victis tam cito in aciem  reversuris  sat fidebat, et reparandis animis spatio opus esse, neque preterea tam hostem, quam frumenti inopiam metuendam eo loci manentibus iudicabat. —De gestis Cesaris Petrarcae

Vide etiam:  → reversuris (Vicicitatio)