reversuri

Discretiva

reversuri dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
reversūrī	casus genitivus singularis · genus masculinum	participii reversūrus
reversūrī	casus genitivus singularis · genus neutrum	participii reversūrus
reversūrī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii reversūrus
reversūrī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii reversūrus

API: /re.werˈsuːriː/

Syllabificatio phonetica: re·ver·sū·rī — morphologica: revers-ur-i

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. II.

Obiit tricensimo et secundo aetatis anno, die quo quondam Octaviam interemerat, tantumque gaudium publice praebuit, ut plebs pilleata tota urbe discurreret. et tamen non defuerunt qui per longum tempus vernis aestivisque floribus tumulum eius ornarent ac modo imagines praetextatas in rostris proferrent, modo edicta quasi viventis et brevi magno inimicorum malo  reversuri . —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli ^[1]

Vide etiam: → reversuri (Vicicitatio)

↑ Gaius Suetonius Tranquillus - De vita Caesarum libri VIII. (Bibliotheca Augustana): Liber sextus. Nero. LVII. [1] — reversuri