reversuras

Discretiva

reversuras dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
reversūrās	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii reversūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /re.werˈsuːraːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·ver·sū·rās — morphologica: revers-ur-as

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1343 p.C.n.)

• Eo denique vanitatis et insolentie raptus est, ut preciosissimis quibusdam rebus maritima tempestate deperditis affirmaret eas ad se vel piscium obsequio  reversuras . —Rerum memorandarum libri Petrarcae

Vide etiam:  → reversuras (Vicicitatio)