reversura

Discretiva

reversura dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

reversūra

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
reversūra	casus nominativus singularis · genus femininum	participii reversūrus
reversūra	casus vocativus singularis · genus femininum	participii reversūrus
reversūra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii reversūrus
reversūra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii reversūrus
reversūra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii reversūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /re.werˈsuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·ver·sū·ra — morphologica: revers-ur-a

reversūrā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
reversūrā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii reversūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /re.werˈsuːraː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·ver·sū·rā — morphologica: revers-ur-a

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (post 1 a.C.n.)

• cui non defleta est Ephyraeae flamma Creüsae,

et nece natorum sanguinolenta parens?

flevit Amyntorides per inania lumina Phoenix:

Hippolytum pavidi diripuistis equi.

quid fodis inmeritis, Phineu, sua lumina natis?

poena  reversura  est in caput ista tuum.

omnia feminea sunt ista libidine mota;

acrior est nostra, plusque furoris habet. —Ars amatoria Ovidii Nasonis

Vide etiam:  → reversura (Vicicitatio)