Jump to content

rettulerunt

E Victionario

Discretiva

rettulerunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
rettulērunt tertia pluralis perfectum activa indicativus referō (referre)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /rettuˈleːrunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: ret·tu·lē·runt morphologica: ret-tul-erunt

Formae aliae

[+/-]

Loci

[+/-]
Aulus Cornelius Celsus 30
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Idemque quoniam non semper eodem modo respondebant, eosdem alii inter acutos, alii inter longos rettulerunt; ex quo plura eorum genera esse manifestum est. —De Medicina Celsi [1][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, I. [1] rettulerunt
  2. Vicicitatio: rettulerunt.