resolvant

Discretiva

resolvant dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Francogallice: résolvant

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
resolvant	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	resolvō (resolvere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /reˈsolwant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·sol·vant — morphologica: re-solv-ant

Loci

Aulus Cornelius Celsus 30

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Post ustionem putris ulceris superponenda sunt, quae crustas a vivo resolvant: eas ἐσχάρας Graeci nominant. —De Medicina Celsi