referimus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg referimus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
referimus prima pluralis praesens activa indicativus referō (referre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /reˈferimus/(classice)
Syllabificatio phonetica: re·fe·ri·mus — morphologica: re-fer-imus

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • est post aurem aeque dexteram Nemeseos, quae dea Latinum nomen ne in Capitolio quidem invenit, quo referimus tactum ore proximum a minimo digitum, veniam sermonis a diis ibi recondentes. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XI, 103. p. [251] — referimus
  2. Vicicitatio: referimus.