quincunces

Discretiva

quincunces dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
quīncūnces	casus nominativus pluralis	substantivi quīncūnx
quīncūnces	casus accusativus pluralis	substantivi quīncūnx
quīncūnces	casus vocativus pluralis	substantivi quīncūnx

Loci

Marcus Valerius Martialis 40-103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Hesterna tibi nocte dixeramus,

 Quincunces  puto post decem peractos,

Cenares hodie, Procille, mecum.

Tu factam tibi rem statim putasti

Et non sobria verba subnotasti

Exemplo nimium periculoso:

Μισῶ μνάμονα συμπόταν, Procille. —Epigrammata M. Valerii Martialis

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Gaius hanc lucem gemma mihi Iulius alba

Signat, io, votis redditus, ecce, meis:

Desperasse iuvat veluti iam rupta sororum

Fila; minus gaudent qui timuere nihil.

Hypne, quid expectas, piger? inmortale Falernum

Funde, senem poscunt talia vota cadum:

 Quincunces  et sex cyathos besemque bibamus,

Gaius ut fiat Iulius et Proculus. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Vide etiam:  → quincunces (Vicicitatio)